Samoloty odmierzające szczęście
Krzykliwy zegar rozpostarty na niebie
wyznaczający godzinę przejścia
z rozkoszy do zazdrosnej tęsknoty

Zachłanność która boli
narasta niczym szum skrzydeł
rozdziera niczym szpony stalowego ptaka
ogłusza tęsknotą

Pusty namiot niczym trójkątna rana
oczy niewidzące z tęsknoty za Tobą
zachłanność niewiara tęsknota zwątpienie
mój mój mui? Niczym świnka morska

w mglisty zimny poranek
jeden z stalowych ptaków
zabrał mnie do swego gniazda
na drugim końcu podniebnej wskazówki

znów czas szczęścia odmierzany szumem skrzydeł
tym razem bez przerw
bez zachłanności i tęsknoty
sekundnik szczęścia pędzący w podniebnym zegarze

Powiedz proszę, co czujesz
gdy wilgotna mgła dotyka twego karku
gdy jesienne słońce pieści policzki
gdy piżamka w krówki tuli cię w chłodne poranki
gdy kropla kawy dotyka Twoich ust

Cisza małego miasteczka
otulonego wilgotną mgłą niepamięci
nicość przetykana złotem opadłych liści
żółto-czerwonych oaz koloru
w monochromatycznym świecie

Ten czas pomiędzy nocą a dniem
metamorfoza przeciwieństw
gdzie wyobraźnia powołuje do życia
piękne i jak okrutne istoty
o kobiecych kształtach pożądania

Bo nie ma Cię,
Jesteś niedostępna
Nie chcesz porozmawiać
Ukrywasz się?

Odchodzę zatem w mroki sieci
By włócząc się po zakamarkach sieci
Szukać zapomnienia?
Nie, po prostu by nie bolało.

Spleceni na chwilkę żywimy się swoją bliskością
Odrobinkę, troszeczkę, by nie umrzeć
Wirujemy w szalonym tańcu
By rozbiec się w swoje strony
By powrócić za jakiś czas
By znów zawirować w szalonym tańcu?
Na chwilkę... lub znacznie dłużej

Dźwięk sms - otworzysz?